احتمال افزایش نرخ بهره در چند دقیقه ۱۲ واحد جابه‌جا شد؛ فدواچ این عدد را از کجا می‌آورد

روز پنجشنبه یکی از اعضای شورای فدرال رزرو چند جمله درباره تورم گفت و در عرض چند دقیقه شرط بازار برای افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر از حدود ۶۷ درصد به ۵۴٫۶ درصد افتاد. این عدد از ابزاری به نام فدواچ می‌آید. در ادامه با اسمارت اف ایکس می‌بینیم این ابزار چیست، عددش را از کجا می‌گیرد و معامله‌گر چطور باید بخواندش.

فدواچ چیست؟

فدواچ (CME FedWatch) ابزاری رایگان از بورس کالای شیکاگو است که نشان می‌دهد بازار برای هر نشست آینده فدرال رزرو چه احتمالی به افزایش، توقف یا کاهش نرخ بهره می‌دهد. خروجی‌اش یک جدول ساده از درصدهاست و همان درصدهاست که در خبرها به شکل «بازار ۶۰ درصد احتمال افزایش نرخ می‌دهد» نقل می‌شود.

تفاوت مهم این ابزار با نظرسنجی تحلیلگران در این است که پشت هر عددش پول واقعی خوابیده. این درصد از قیمت قراردادهایی درمی‌آید که همان لحظه در بازار معامله می‌شوند، پس هر تغییر انتظار بلافاصله در آن دیده می‌شود.

این عدد از کجا می‌آید؟

پایه کار، قرارداد آتی نرخ بهره سی‌روزه فدرال است. این قرارداد ابزاری است که خریدار و فروشنده با آن روی میانگین نرخ بهره شبانه آمریکا در یک ماه مشخص شرط می‌بندند و در بورس شیکاگو معامله می‌شود.

قیمت‌گذاری این قرارداد یک قاعده ساده دارد: قیمت برابر است با ۱۰۰ منهای نرخ مورد انتظار. اگر قرارداد روی ۹۵٫۶۷ معامله شود، یعنی بازار میانگین نرخ ۴٫۳۳ درصد را برای آن ماه انتظار دارد. با بالا رفتن انتظار نرخ، قیمت قرارداد پایین می‌آید.

گام آخر مقایسه است. فدواچ نرخ به‌دست‌آمده را با دامنه هدف فعلی فدرال رزرو، که الان ۳٫۵۰ تا ۳٫۷۵ درصد است، می‌سنجد و حساب می‌کند چه سهمی از یک تغییر کامل ۲۵ واحدی در قیمت‌ها لحاظ شده است. اگر بازار نیمی از یک افزایش کامل را قیمت زده باشد، خروجی ۵۰ درصد می‌شود.

نمونه زنده: ماجرای این هفته

پایان آگوست، پس از سخنرانی رئیس فدرال رزرو در نشست سالانه جکسون هول (Jackson Hole)، شرط افزایش نرخ برای سپتامبر حدود ۶۶ درصد بود. پنجشنبه یکی از اعضای شورا گفت روند سه‌ماهه تورم که سالانه‌شده ۳٫۰۵ درصد است برایش دلگرم‌کننده است و همین جمله عدد را در چند دقیقه به ۵۴٫۶ درصد رساند.

معاملات بعدی آن را تا حدود ۵۲ درصد پایین‌تر برد، یعنی بازار عملا دو دل شده بود. سپس گزارش اشتغال آگوست با ۱۶۲ هزار شغل تازه در برابر انتظار ۵۶ هزار منتشر شد و شرط دوباره به حدود ۵۹ درصد بالا رفت. جزئیات آن داده در گزارش اشتغال آگوست آمریکا آمده است.

در همین دو روز، شاخص دلار از کف هفتگی ۹۸٫۸۳ به حوالی ۹۹٫۲۰ برگشت. این یعنی همان عددی که در فدواچ جابه‌جا می‌شود، مستقیما روی قیمت ارزها اثر می‌گذارد.

چه چیزی این عدد را جابه‌جا می‌کند؟

سه دسته خبر بیشترین اثر را دارند. اول داده‌های تورم مثل شاخص قیمت مصرف‌کننده، چون هدف اصلی سیاست پولی همین است. دوم داده‌های بازار کار مثل گزارش ماهانه اشتغال، چون بازار کار داغ معمولا فشار قیمتی می‌سازد. سوم سخنان اعضای فدرال رزرو، به‌خصوص وقتی عضوی که تا دیروز موضع سختگیرانه داشت لحنش را نرم می‌کند.

اندازه واکنش هم به فاصله رقم منتشرشده با انتظار بستگی دارد. داده‌ای که دقیقا مطابق پیش‌بینی دربیاید تقریبا هیچ تغییری در این درصد نمی‌سازد، چون از قبل در قیمت‌ها لحاظ شده بود. غافلگیری بزرگ است که قیمت قراردادها را جابه‌جا می‌کند و در نتیجه فدواچ عدد تازه‌ای نشان می‌دهد.

نکته کاربردی برای معامله‌گر این است که پیش از هر داده مهم، عدد فعلی را یادداشت کند. مقایسه عدد قبل و بعد از انتشار نشان می‌دهد بازار آن خبر را چقدر جدی گرفته است و همین معیار ساده، خیلی وقت‌ها از خواندن ده تحلیل مفیدتر است.

چطور باید این درصد را خواند؟

نکته اول اینکه این درصد یک پیش‌بینی تضمین‌شده نیست. عدد ۵۹ درصد یعنی معامله‌گران کمی بیشتر به افزایش نرخ وزن می‌دهند و همچنان ۴۱ درصد احتمال برای حالت دیگر باقی است.

نکته دوم اینکه سرعت تغییر عدد گاهی از خود عدد مهم‌تر است. جهش یا سقوط ناگهانی نشان می‌دهد بازار تازه چیزی را قیمت زده و معمولا همان لحظه است که نوسان ارزها و طلا بالا می‌رود. رابطه نرخ بهره و ارزش پول در درس نرخ بهره در فارکس توضیح داده شده است.

نکته سوم اینکه فدواچ فقط نرخ بهره را پوشش می‌دهد. تصمیم‌های دیگر بانک مرکزی مثل اندازه ترازنامه در آن دیده نمی‌شود، پس برای تصویر کامل باید متن بیانیه و صفحه نشست FOMC را هم دنبال کرد.

نکته چهارم اینکه این ابزار برای معامله روزانه به تنهایی کافی نیست و در کنار تقویم داده‌ها معنا پیدا می‌کند. برنامه انتشار داده‌های مهم در تقویم اقتصادی می‌آید و روش مدیریت ریسک معامله در روز خبر در درس مدیریت ریسک و حد ضرر آمده است.