هر نهاد را جداگانه بررسی کردهایم: چه مجوزی میدهد، چقدر اعتبار دارد، و کدام بروکرهای بررسیشده ما آن را دارند
سختگیرترین نهادها با صندوق جبران خسارت و الزام تفکیک حساب مشتری
سختگیرترین نهاد ناظر فارکس با صندوق جبران خسارت و سقف اهرم قانونی
مشاهده جزئیات ۵ بروکر در سایتنهاد ناظر سطح یک استرالیا با الزام تفکیک حساب و مرجع مستقل رسیدگی به شکایت
مشاهده جزئیات ۷ بروکر در سایتدروازه اروپایی بروکرها؛ سطح یک با صندوق جبران خسارت و قوانین مشترک اتحادیه اروپا
مشاهده جزئیات بدون بروکر ثبتشدهنهاد ناظر فدرال امارات با شرط سرمایه بالا و نزدیکترین رگولاتور معتبر به ایران
مشاهده جزئیات ۲ بروکر در سایتمجوز واقعی با شرط سرمایه، ولی بدون صندوق جبران خسارت
نهاد ناظر واقعی با الزامهای جدی، ولی بدون صندوق جبران خسارت
مشاهده جزئیات ۶ بروکر در سایتجدیترین گزینه میان مجوزهای برونمرزی رایج، با الزام تفکیک حساب مشتری
مشاهده جزئیات ۷ بروکر در سایتمجوز واقعی با شرط سرمایه پایین و نظارت روزمره محدود
مجوز واقعی ولی کمشناخته، از یک قلمرو کوچک در اقیانوس آرام
مشاهده جزئیات ۱ بروکر در سایتمجوزی واقعی از یک نهاد دولتی، با شرط سرمایه پایین و بدون صندوق جبران خسارت
مشاهده جزئیات بدون بروکر ثبتشدهمجوز واقعی از دولت وانواتو با یکی از پایینترین شرطهای سرمایه در جهان
مشاهده جزئیات ۲ بروکر در سایتنهادهایی که مجوز فارکس صادر نمیکنند یا فقط شرکت ثبت میکنند
یک سازمان مستقل حل اختلاف با صندوق جبران خسارت، نه یک نهاد ناظر دولتی
مشاهده جزئیات بدون بروکر ثبتشدهضعیفترین مجوز رایج در بازار، از یک جزیره خودمختار با کمترین شرط سرمایه
مشاهده جزئیات ۶ بروکر در سایتبرای فارکس مجوز صادر نمیکند و آنچه بروکرها نشان میدهند شماره ثبت شرکت است
مشاهده جزئیات ۹ بروکر در سایترگوله شدن یعنی یک نهاد ناظر، پیش از شروع فعالیت یک بروکر، صلاحیت او را بررسی کرده و بعد از آن هم رفتارش را زیر نظر دارد. این بررسی سه بخش اصلی دارد: سنجش سرمایه شرکت، تایید صلاحیت مدیران، و الزام به نگهداری پول مشتری در حسابی جدا از پول عملیاتی شرکت.
نکتهای که بیشترین سوءتفاهم را میسازد این است: ثبت شرکت با مجوز مالی یکی نیست. ثبت شرکت فقط ثابت میکند شرکتی با آن نام وجود دارد. مجوز مالی یعنی نهادی صلاحیت آن شرکت را سنجیده و پایشش میکند. بعضی بروکرها شماره ثبت شرکت را بهعنوان رگوله معرفی میکنند و همین جاست که کاربر اشتباه میکند.

سطح یک: نهادهایی مثل FCA بریتانیا، ASIC استرالیا و CySEC قبرس. سرمایه حداقلی بالا میخواهند، تفکیک حساب مشتری را اجباری و پایش میکنند، صندوق جبران خسارت دارند و گزارشدهی منظم میگیرند. در عوض، معمولا مشتری ایرانی نمیپذیرند.
سطح دو: نهادهایی مثل FSC موریس. مجوز واقعی با شرط سرمایه معنادار صادر میکنند و تفکیک حساب را الزامی میدانند، ولی صندوق جبران خسارت ندارند.
سطح سه: نهادهایی مثل FSA سیشل و VFSC وانواتو. مجوزشان واقعی و قابل استعلام است، ولی شرط سرمایه پایین و نظارت روزمره محدود است.
خارج از سطحبندی: نهادهایی که اصلا مجوز فارکس صادر نمیکنند، مثل SVG FSA که فقط شرکت ثبت میکند. در همین دسته، نهادهای حل اختلاف مثل FinaCom هم قرار میگیرند که رگولاتور نیستند ولی به شکایت رسیدگی میکنند.
چهار قدم که کمتر از پنج دقیقه وقت میبرد و جلوی بیشتر اشتباهها را میگیرد:
برای هر نهاد یک صفحه اختصاصی ساختهایم که سه بخش دارد:
نه بهطور کامل. رگوله بودن یعنی نهادی صلاحیت شرکت را سنجیده و پایشش میکند. میزان حفاظتی که ایجاد میشود به سطح آن نهاد بستگی دارد و فقط نهادهای سطح یک صندوق جبران خسارت دارند.
از نظر حفاظت، نهادهای سطح یک مثل FCA و ASIC. ولی این بروکرها معمولا مشتری ایرانی نمیپذیرند، پس در عمل انتخاب بین سطح دو و سه انجام میشود و در آن میان FSC موریس بالاترین سطح را دارد.
نبود مجوز یعنی نبود لایه حفاظتی و نبود مرجع شکایت، نه اثبات سوءنیت. تصمیم درست سنجیدن اندازه ریسک و متناسب کردن مبلغ سپرده است.
شماره مجوز در فهرست دارندگان مجوز نهاد ناظر پیدا میشود. شماره ثبت شرکت فقط در دفتر ثبت شرکتها هست و معمولا با پسوندهایی مثل LLC یا IBC میآید.