ببینید باز کردن این پوزیشن چقدر از موجودی حساب را درگیر میکند
اندازهی قرارداد طلا معمولاً ۱۰۰ و نفت ۱۰۰۰ است. عدد دقیق را از مشخصات نماد در پلتفرم بردارید.
محاسبه مارجین یعنی پیش از باز کردن پوزیشن بدانید چه بخشی از موجودی حسابتان قفل میشود. این مبلغ خرج نمیشود و از بین نمیرود، فقط تا وقتی معامله باز است کنار گذاشته میشود و شما نمیتوانید با آن معاملهی دیگری بگیرید.


مارجین برابر است با ارزش اسمی معامله تقسیم بر اهرم. ارزش اسمی هم از ضرب اندازهی قرارداد در حجم و در قیمت فعلی نماد به دست میآید.


مثال: یک لات EUR/USD در قیمت ۱٫۱۰۰۰ با اهرم یک به صد. ارزش اسمی میشود صد و ده هزار دلار و مارجین میشود هزار و صد دلار. اگر همان معامله را با اهرم یک به پانصد باز کنید، مارجین به دویست و بیست دلار میرسد.
اهرم فقط روی مارجین اثر میگذارد. سود و زیان شما به حجم معامله بستگی دارد، نه به اهرم. یک لات EUR/USD چه با اهرم صد باز شود چه با اهرم پانصد، هر پیپ ده دلار میارزد.

پس اهرم بالا به تنهایی خطرناک نیست؛ چیزی که خطرناک است این است که اهرم بالا اجازه میدهد حجمهای بزرگتری باز کنید. معاملهگری که با اهرم پانصد همان حجم قبلی را میگیرد، ریسکش عوض نشده و فقط مارجین آزاد بیشتری دارد.
سه عدد در پلتفرم کنار هم مینشینند و باید تفاوتشان روشن باشد:


آستانهی کال مارجین و استاپ اوت بین بروکرها فرق میکند و معمولاً حوالی صد و پنجاه درصد برای هشدار و بیست تا پنجاه درصد برای بستن خودکار است. عدد دقیق را در شرایط حساب خودتان ببینید.
فرمول یکی است و فقط اندازهی قرارداد عوض میشود.

| نماد | اندازه قرارداد | نمونه مارجین با اهرم ۱:۱۰۰ |
|---|---|---|
| جفتارز | ۱۰۰٬۰۰۰ واحد | حدود ۱٬۱۰۰ دلار برای یک لات EUR/USD |
| طلا | ۱۰۰ اونس | حدود ۲٬۴۰۰ دلار برای یک لات در قیمت ۲٬۴۰۰ |
| نفت | ۱٬۰۰۰ بشکه | حدود ۸۰۰ دلار برای یک لات در قیمت ۸۰ |
بعضی بروکرها برای طلا و شاخصها اهرم جداگانهای تعیین میکنند که از اهرم حساب کمتر است. اگر عدد محاسبهشده با پلتفرم نخواند، اول همین را چک کنید.

خیلی از حسابهایی که در یک روز بد از بین میروند، مشکلشان جهت معامله نبوده. مشکل این بوده که چند پوزیشن همزمان باز مانده و مارجین آزاد آنقدر کم شده که کوچکترین حرکت خلاف جهت، سطح مارجین را به آستانهی بستن رسانده است.
وقتی محاسبه مارجین را پیش از ورود انجام میدهید، دو چیز را میبینید: اینکه این معامله چقدر از ظرفیت حساب را میگیرد، و اینکه بعد از باز کردنش چقدر فضا برای معاملههای بعدی میماند. همین دو عدد جلوی پر کردن بیحساب حساب را میگیرد.
یک قاعدهی عملی که بین معاملهگران باتجربه رایج است این است که مجموع مارجین استفادهشده از یک سوم اکوییتی بیشتر نشود. با این حاشیه، حتی چند پوزیشن در ضرر هم حساب را به آستانهی خطر نمیرسانند.
این دو را نباید یکی گرفت. مارجین میگوید چقدر از حساب قفل میشود و ریسک میگوید اگر حد ضرر بخورد چقدر از دست میرود. ممکن است معاملهای مارجین بزرگی بگیرد ولی ریسک کوچکی داشته باشد، چون حد ضررش نزدیک است؛ و برعکس.
برای همین محاسبه مارجین جایگزین محاسبهی حجم نمیشود. اول با درصد ریسک و فاصلهی حد ضرر حجم را تعیین کنید، بعد ببینید آن حجم چقدر مارجین میخواهد و آیا حساب ظرفیتش را دارد یا نه.

تعریف استاندارد مارجین را در Investopedia هم میتوانید ببینید.
نمیتوانید معاملهی تازه باز کنید و اگر ضرر شناور بیشتر شود، سطح مارجین پایین میآید و بروکر ابتدا هشدار میدهد و سپس پوزیشنها را یکییکی میبندد.
خیر. فقط مارجین قفلشده کمتر میشود. ریسک از حجم معامله میآید و تا وقتی حجم ثابت است، ریسک هم ثابت میماند.
بله. فقط اندازهی قرارداد را مطابق همان حساب بگذارید. چون واحد حساب سنت است، خروجی را هم به سنت بخوانید و برای رسیدن به دلار بر صد تقسیم کنید.
در بیشتر بروکرها مارجین در لحظهی باز شدن پوزیشن قفل میشود و تا بسته شدن ثابت میماند، حتی اگر قیمت حرکت کند. بعضی بروکرها آن را لحظهای بهروز میکنند؛ شرایط حساب خودتان را ببینید.
معمولاً اهرم آن نماد با اهرم حساب یکی نیست، یا اندازهی قرارداد در آن بروکر فرق میکند. مشخصات نماد را باز کنید و همان اعداد را وارد کنید.
همان لحظه آزاد میشود و به مارجین آزاد شما برمیگردد. این مبلغ هیچوقت خرج نمیشود و فقط کنار گذاشته شده بود.