وارش سیگنالی درباره نرخ بهره نداد؛ ولی درباره تورم هشدار داد

کوین وارش (Kevin Warsh) روز جمعه در نشست وایومینگ نخستین سخنرانی کلیدی‌اش را به‌عنوان رئیس فدرال رزرو انجام داد و برخلاف انتظار بخشی از بازار، هیچ سرنخ روشنی درباره مسیر نرخ بهره نداد. آنچه گفت بیشتر درباره نگاهش به سیاست پولی و رابطه بانک مرکزی با بازار بود، به‌علاوه یک هشدار صریح درباره تورم. در ادامه با اسمارت اف ایکس این سخنرانی را مرور می‌کنیم.

در این سخنرانی درباره سیاست پولی چه گفت؟

پیام اول درباره تورم بود. او گفت داده‌های بهتر از انتظار این تابستان به او نمی‌گویند روند زیرین قیمت‌ها به‌طور معناداری بهبود یافته است. یعنی آرام شدن چند ماه اخیر را نشانه پایان کار نمی‌داند.

این جمله برای سیاست پولی ماه‌های آینده معنا دارد، چون نشان می‌دهد سطح فعلی نرخ بهره از نظر او هنوز کار خودش را تمام نکرده است.

پیام دوم ضمنی بود ولی روشن: اگر پیشرفت بیشتری در مهار تورم به دست نیاید، نرخ بهره می‌تواند بالاتر برود. این جمله برای بازاری که روی توقف نرخ در سپتامبر شرط بسته، هشدار به شمار می‌رود.

پیام سوم درباره خود رابطه بانک مرکزی با بازار بود. او گفت نباید نظامی را بپذیریم که فعالان بازار برای معامله بعدی‌شان در درجه اول به بانک مرکزی نگاه کنند. این جمله چکیده نگاه او به سیاست پولی است.

چرا نبود راهنمایی آینده‌نگر مهم است؟

راهنمایی آینده‌نگر یعنی بانک مرکزی از قبل به بازار بگوید در ماه‌های آینده احتمالا چه می‌کند. این روش سال‌ها ابزار اصلی ارتباطی فدرال رزرو بود و به بازار کمک می‌کرد مسیر را از پیش قیمت‌گذاری کند.

رئیس تازه این ابزار را کنار گذاشته و در این سخنرانی هم نه وعده‌ای داد و نه فرمول واکنش خود به داده‌ها را توضیح داد. نتیجه‌اش برای معامله‌گر این است که وزن هر گزارش اقتصادی بالا می‌رود، چون سرنخ دیگری در کار نیست.

این تغییر رویه در عمل نوسان را هم بیشتر می‌کند. وقتی بازار نتواند مسیر سیاست پولی را از پیش حدس بزند، واکنش‌ها به داده‌ها تندتر و ناگهانی‌تر می‌شوند. گزارش پیش از این سخنرانی را در سخنرانی جمعه وارش منتشر کرده بودیم.

تفاوت این رویکرد با دوره قبل هم در همین است: پیش از این، سیاست پولی با پیام‌های از پیش اعلام‌شده هدایت می‌شد و حالا فقط داده‌ها حرف می‌زنند.

بازار چه واکنشی نشان داد؟

نکته جالب اینکه بخشی از فشار روی اوراق بلندمدت پیش از سخنرانی و به دلیل تردید درباره جدیت او در مهار تورم ساخته شده بود. لحن جمعه دقیقا به همان تردید پاسخ داد.

نکته دیگر اینکه این نخستین ارزیابی عمومی او در روز صدم حضورش در این سمت بود. برای بازاری که هنوز سبک کار او را نمی‌شناسد، خود همین معرفی چارچوب فکری هم اطلاعات به شمار می‌رود.

تصویر اقتصادی پشت این سخنرانی

داده‌های چند روز گذشته تصویر دوگانه‌ای می‌سازند. تورم هسته روی ۳٫۳ درصد ثابت مانده و بالای هدف است، در حالی که رشد اقتصادی فصل دوم به ۱٫۵ درصد کند شده؛ جزئیات هر دو در گزارش‌های تورم هسته و نشست سپتامبر و رشد فصل دوم آمده است.

در سمت خانوارها هم اعتماد مصرف‌کننده به کف هفت ماهه رفته است. یعنی سیاست‌گذار با تورم بالای هدف و اقتصاد کندشونده روبه‌روست، سخت‌ترین ترکیب ممکن.

در داخل کمیته هم اجماع کامل وجود ندارد و سه عضو در نشست جولای خواهان افزایش نرخ بودند. رابطه پایه نرخ بهره با ارزش پول در درس نرخ بهره در فارکس توضیح داده شده است.

در چنین شرایطی، تصمیم سیاست پولی در سپتامبر به داده‌های سه هفته آینده گره می‌خورد و نه به جمله‌های این سخنرانی.

هفته پیش رو چه شکلی است؟

مهم‌ترین رویداد، گزارش اشتغال آمریکاست که پیش از نشست ۱۵ و ۱۶ سپتامبر منتشر می‌شود. با توجه به اینکه رئیس فدرال رزرو راهنمایی نمی‌دهد، این گزارش بیشترین اثر را روی قیمت‌گذاری بازار خواهد داشت.

نکته دوم اینکه ماه آگوست تمام می‌شود و بسته شدن ماه معمولا با تنظیم سبد صندوق‌ها همراه است. حرکت‌های روزهای پایانی ماه همیشه نشانه تغییر روند نیستند.

نکته دیگر اینکه واکنش روز جمعه لزوما پایدار نیست. در نبود سیگنال روشن، بازار معمولا چند روز طول می‌کشد تا برداشت نهایی‌اش را شکل بدهد و همان برداشت است که در قیمت می‌ماند.

نکته سوم برای معامله‌گر این است که در نبود راهنمایی، مدیریت حجم اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ روش محاسبه در درس مدیریت ریسک و حد ضرر و زمان رویدادها در تقویم اقتصادی آمده است.

جمع‌بندی ساده این است که رئیس تازه ترجیح می‌دهد بازار خودش از روی داده‌ها نتیجه بگیرد، و همین سبک، تحلیل سیاست پولی آمریکا را برای معامله‌گر سخت‌تر و پرنوسان‌تر می‌کند.