رگوله کنیا چیست و چقدر اعتبار دارد؟

رگوله کنیا میان مجوزهای فارکس جایگاه ویژه‌ای دارد، چون کنیا یکی از معدود کشورهای آفریقایی است که قانونی اختصاصی برای معاملات برخط ارز نوشته و بروکرها را زیر همان قانون مجوز می‌دهد. نهاد ناظرش سازمان بازار سرمایه کنیا است، فهرست دارندگان مجوز را عمومی منتشر می‌کند و سقف اهرم قانونی هم دارد. در این صفحه می‌بینید رگوله کنیا چه چیزی می‌سازد، دو دسته‌ی مجوزش چه فرقی دارند و چطور استعلام می‌شود.

رگوله کنیا چیست؟

سازمان بازار سرمایه کنیا در سال ۱۹۸۹ تاسیس شد و بر بورس نایروبی، صندوق‌ها، کارگزاران و شرکت‌های خدمات مالی نظارت می‌کند. تا سال ۲۰۱۷ معاملات برخط ارز در این کشور چارچوب مشخصی نداشت و همان سال مقررات معاملات برخط ارز تصویب شد و مسیر مجوز رسمی باز شد.

شرط سرمایه در این مقررات روشن نوشته شده: دست‌کم ۳۰ میلیون شیلینگ کنیا یا ۸ درصد کل بدهی‌های شرکت، هرکدام که بیشتر باشد. شرکت باید در کنیا ثبت شده باشد، دفتر واقعی داشته باشد و حساب مشتری را از حساب خودش جدا نگه دارد. اطلاعات رسمی روی سایت سازمان بازار سرمایه کنیا منتشر می‌شود.

دو دسته مجوز در رگوله کنیا

دسته‌ی اول بروکر غیرمعامله‌گر است. این شرکت سفارش مشتری را به بازار می‌رساند و درآمدش از کارمزد یا اسپرد می‌آید. همه‌ی بروکرهای بین‌المللی که تاکنون از کنیا مجوز گرفته‌اند در همین دسته قرار دارند. دسته‌ی دوم بروکر معامله‌گر است که خودش طرف معامله‌ی مشتری می‌شود، پس شرط سرمایه‌ی سنگین‌تری دارد و نظارت نزدیک‌تری روی آن اعمال می‌شود.

عنوان دسته کنار نام هر شرکت در فهرست عمومی نوشته شده است. برای معامله‌گر ایرانی این عنوان یک اطلاع مفید می‌دهد: در دسته‌ی غیرمعامله‌گر، منافع شرکت از حجم معامله می‌آید و در دسته‌ی معامله‌گر، شرکت خودش در سود و زیان شما شریک است.

رگوله کنیا چه چیزی می‌سازد؟

مهم‌ترین چیزی که این مجوز می‌آورد سقف اهرم است. رگوله کنیا اهرم مشتری خرد را تا ۱:۴۰۰ محدود کرده و همین یک ردیف، کنیا را از مجوزهای برون‌مرزی جدا می‌کند که هیچ سقفی ندارند. کنار آن، تفکیک حساب مشتری الزامی است، شرکت باید گزارش‌های دوره‌ای بدهد و افشای ریسک را در تبلیغاتش رعایت کند.

نکته‌ی دوم کوتاهی فهرست است. تعداد بروکرهایی که از کنیا مجوز گرفته‌اند کمتر از ده شرکت است و همین باعث می‌شود استعلام ساده و سریع باشد. برای مقایسه، در قلمروهایی مثل SVGFSA سنت وینسنت صدها شرکت ثبت شده‌اند و هیچ‌کدام مجوز فارکس ندارند.

بازار سرمایه‌ی کنیا صندوق جبران سرمایه‌گذار هم دارد، ولی این صندوق برای ورشکستگی کارگزاران بورس تعریف شده و شمول آن بر بروکرهای برخط ارز محل بحث است. پس بهتر است روی آن حساب باز نکنید.

رگوله کنیا در سطح‌بندی

رگوله کنیا در سطح دو می‌نشیند، کنار FSCA آفریقای جنوبی و FSC موریس. وجود سقف اهرم آن را حتی به سطح یک نزدیک می‌کند، ولی نبود صندوق جبران خسارت اختصاصی برای فارکس و کوچک بودن بازار تحت نظارت، جایگاهش را در همین سطح نگه می‌دارد.

یک پله بالاتر ASIC استرالیا و FCA بریتانیا هستند. مقایسه‌ی کامل همه‌ی نهادها در صفحه‌ی نهادهای ناظر فارکس آمده است.

راستی‌آزمایی رگوله کنیا

1. نام شرکت کنیایی بروکر را پیدا کنید. این نام معمولا با برند جهانی فرق دارد و کلمه‌ی Kenya یا Limited در آن دیده می‌شود.
2. نام را در سامانه‌ی فهرست دارندگان مجوز نهاد ناظر جستجو کنید.
3. دسته‌ی مجوز را ببینید تا بدانید شرکت معامله‌گر است یا غیرمعامله‌گر.
4. مطمئن شوید حسابی که برای شما باز می‌شود زیر همان شرکت کنیایی است.

قدم چهارم بیشترین اهمیت را دارد. برای مثال بروکر FP Markets شرکتی با مجوز کنیا دارد، ولی حساب مشتریان غیرمقیم معمولا زیر شرکت‌های دیگر همان گروه باز می‌شود. مجوزی که به شما مربوط است مجوز همان شرکتی است که اسمش روی قرارداد شماست.

رگوله کنیا در برابر گزینه‌های دیگر

ردیف دوم تفاوت عملی این مجوز را نشان می‌دهد. سقف اهرم یک لایه‌ی حفاظتی است که در بیشتر نهادهای سطح دو و سه دیده نمی‌شود.

سه نکته پیش از افتتاح حساب

شرکت روی قرارداد را بسنجید

گروه‌های جهانی چند شرکت در چند کشور دارند و رگوله کنیا فقط شرکت کنیایی را پوشش می‌دهد. نام روی قرارداد افتتاح حساب باید همان نام فهرست رسمی باشد.

سقف اهرم را یک مزیت بدانید

اهرم ۱:۴۰۰ در برابر اهرم‌های بازتر مجوزهای برون‌مرزی، ریسک حساب را کمتر می‌کند. اگر حساب شما زیر شرکت کنیایی باز شود، این محدودیت به سود شماست.

مسیر شکایت را بشناسید

نهاد ناظر کنیا مسیر رسمی شکایت دارد و پیگیری‌اش برای مشتری خارجی هم ممکن است. جزئیات هر بروکر در صفحه بررسی بروکرها آمده است.