رگوله FinaCom چیست و چقدر اعتبار دارد؟

رگوله FinaCom عبارتی است که در سایت بسیاری از بروکرها دیده می‌شود، ولی خود این نام‌گذاری دقیق نیست. FinaCom یا Financial Commission اصلا رگولاتور نیست و مجوز فعالیت صادر نمی‌کند. چیزی که هست، یک سازمان مستقل برای حل اختلاف میان معامله‌گر و بروکر است که صندوق جبران خسارت خودش را هم دارد. در این صفحه دقیقا مشخص می‌کنیم این عضویت چه چیزی به شما می‌دهد و چه چیزی نمی‌دهد.

رگوله FinaCom چیست؟

Financial Commission یک نهاد خصوصی و بین‌المللی است که در سال ۲۰۱۳ تاسیس شد. کارش رسیدگی به شکایت‌هایی است که میان معامله‌گر و بروکر عضو پیش می‌آید. به این مدل در ادبیات مالی «حل اختلاف بیرونی» یا External Dispute Resolution می‌گویند، یعنی مرجعی خارج از خود شرکت که به شکایت رسیدگی می‌کند.

سه ویژگی این نهاد را از یک رگولاتور جدا می‌کند:

• عضویت داوطلبانه است. هیچ قانونی بروکر را مجبور به پیوستن نمی‌کند. شرکت خودش درخواست می‌دهد و هر وقت بخواهد می‌تواند خارج شود.
• مجوز صادر نمی‌کند. عضویت در این کمیسیون جای مجوز یک نهاد ناظر را نمی‌گیرد و اجازه فعالیت مالی به کسی نمی‌دهد.
• قدرت اجرایی قانونی ندارد. نمی‌تواند شرکتی را ببندد یا جریمه دولتی وضع کند. تنها اهرمش، اخراج عضو و پرداخت از صندوق خودش است.

اطلاعات رسمی و فهرست اعضا روی سایت Financial Commission منتشر می‌شود.

صندوق جبران خسارت رگوله FinaCom چطور کار می‌کند؟

مهم‌ترین چیزی که این کمیسیون ارائه می‌دهد همین است. کمیسیون بخشی از حق عضویت اعضا را در یک صندوق جمع می‌کند. اگر رای به نفع معامله‌گر صادر شود و بروکر عضو آن را اجرا نکند، پرداخت از همین صندوق انجام می‌شود.

دو نکته که باید بدانید:

1. سقف پرداخت مشخص است. این سقف به ازای هر شکایت تعیین می‌شود و عدد جاری آن را خود کمیسیون در سایتش اعلام می‌کند. یعنی اگر ضرر شما از آن سقف بیشتر باشد، مابقی پرداخت نمی‌شود.
2. شرط زمانی دارد. بروکر باید در همان زمانی که مشکل رخ داده عضو فعال کمیسیون بوده باشد. عضویتی که بعدا لغو شده، شکایت مربوط به دوره عضویت را پوشش می‌دهد ولی شکایت بعد از خروج را نه.

این تفاوت مهمی با صندوق‌های جبران خسارت دولتی مثل FSCS بریتانیا دارد. آن صندوق‌ها پشتوانه قانونی و سقف بسیار بالاتری دارند و شرط عضویت داوطلبانه در آنها معنا ندارد.

مسیر ثبت شکایت در FinaCom

مرحله اول: شکایت را باید ابتدا به خود بروکر بدهید و پاسخش را نگه دارید. کمیسیون پرونده‌ای را که این مرحله را طی نکرده باشد نمی‌پذیرد.

مرحله دوم: اگر پاسخ بروکر قانع‌کننده نبود، پرونده را در سایت کمیسیون ثبت می‌کنید. مدارک لازم شامل تاریخچه معاملات، مکاتبه با بروکر و شرح دقیق مشکل است.

مرحله سوم: کمیته رسیدگی مدارک دو طرف را می‌خواند و رای می‌دهد. این مرحله در مقایسه با شکایت قضایی بسیار سریع‌تر است و هزینه‌ای برای معامله‌گر ندارد.

مرحله چهارم: رای برای بروکر عضو الزام‌آور است. اگر اجرا نکند، مبلغ از صندوق پرداخت و بروکر از فهرست اعضا حذف می‌شود.

نکته عملی: مدارک را از روز اول نگه دارید. بیشتر پرونده‌هایی که رد می‌شوند، به این دلیل رد می‌شوند که معامله‌گر تاریخچه معاملات یا مکاتبه با پشتیبانی را ندارد.

رگوله FinaCom در برابر یک نهاد ناظر واقعی

یک رگولاتور دولتی پیش از شروع فعالیت شرکت را بررسی می‌کند: سرمایه‌اش را می‌سنجد، مدیرانش را تایید می‌کند و او را ملزم می‌کند پول مشتری را در حسابی جدا از پول شرکت نگه دارد. این کار پیشگیرانه است.

کاری که FinaCom می‌کند پس از بروز مشکل انجام می‌شود. یعنی جلوی مشکل را نمی‌گیرد، ولی وقتی پیش آمد راه‌حلی سریع پیش پای شما می‌گذارد.

پس ترتیب درست ارزیابی این است: اول ببینید بروکر مجوز کدام نهاد ناظر را دارد، بعد عضویت در کمیسیون را به‌عنوان یک امتیاز اضافه در نظر بگیرید. برعکس این ترتیب اشتباه رایجی است. برای شناخت سطح‌بندی نهادهای ناظر، صفحه نهادهای ناظر فارکس را ببینید.

چطور عضویت بروکر در رگوله FinaCom را راستی‌آزمایی کنیم؟

سه دقیقه وقت می‌برد و ارزشش را دارد:

1. در سایت کمیسیون به بخش فهرست اعضا بروید و نام شرکت را جستجو کنید.
2. نام ثبتی روی فهرست را با نامی که در قرارداد و صفحه واریز بروکر می‌بینید مقایسه کنید. اگر این دو یکی نبودند، عضویت به شرکت دیگری تعلق دارد و شما را پوشش نمی‌دهد.
3. وضعیت عضویت را ببینید. اعضایی که خارج شده‌اند هم در سوابق سایت می‌مانند و لوگو روی سایت بروکر می‌تواند قدیمی باشد.

این همان تله‌ای است که در بیشتر ادعاهای نادرست تکرار می‌شود و در مقاله روش‌های کلاهبرداری در بازار فارکس نمونه‌های دیگرش را آورده‌ایم.

عضویت در FinaCom چقدر ارزش دارد؟

خلاصه فنی: عضویت در این کمیسیون یک نشانه مثبت است، نه یک تضمین. آن را در کنار مجوز بروکر بخوانید، نه به‌جای آن.

سه برداشت اشتباه رایج

«بروکر رگوله FinaCom دارد پس معتبر است»

عضویت یک قرارداد خصوصی است، نه مجوز. شرکتی که هیچ نهاد ناظری بررسی‌اش نکرده، با عضویت در این کمیسیون تبدیل به شرکت تحت نظارت نمی‌شود.

«سرمایه من تا سقف مشخصی بیمه است»

صندوق جبران خسارت فقط پس از صدور رای به نفع شما و امتناع بروکر از اجرای آن پرداخت می‌کند. اگر بروکر ورشکسته شود و موضوع اختلاف معاملاتی نباشد، این صندوق سازوکار بازگرداندن کل موجودی حساب نیست.

«چون عضو است، حتما رای به نفع من صادر می‌شود»

کمیته بر اساس مدارک و شرایط قرارداد رای می‌دهد. اگر ضرر شما از یک تصمیم معاملاتی خودتان آمده باشد، عضویت بروکر کمکی نمی‌کند. مفهوم ریسک و مسئولیت معامله‌گر در درس مدیریت ریسک و حد ضرر توضیح داده شده است.

کدام بروکرها عضو FinaCom هستند؟

اگر بروکری که بررسی کرده‌ایم عضو این کمیسیون باشد، کارتش بالای همین صفحه در بخش دارندگان نمایش داده می‌شود و آن فهرست خودکار به‌روز می‌شود. فهرست کامل بروکرهای بررسی‌شده به همراه جزئیات مجوز هر کدام در صفحه بررسی بروکرها است.

نکته‌ای که هنگام مقایسه به کار می‌آید: عضویت در این کمیسیون میان بروکرهایی رایج‌تر است که مجوزشان از نهادهای برون‌مرزی است. دلیلش روشن است؛ آنها با این عضویت کمبود مرجع شکایت را تا حدی جبران می‌کنند. بروکرهای تحت نظارت FSA سیشل و VFSC وانواتو بیشترین نمونه‌ها را دارند.

رگوله FinaCom را در کنار چه چیزهایی بخوانیم؟

هنگام ارزیابی یک بروکر، عضویت در این کمیسیون یکی از پنج موردی است که باید کنار هم دیده شوند:

1. مجوز نهاد ناظر. اول از همه. سطح‌بندی نهادها در صفحه نهادهای ناظر فارکس آمده است.
2. نام شرکتی که حساب زیر آن باز می‌شود. مجوز و عضویت هر دو به یک شرکت مشخص تعلق دارند، نه به برند.
3. عضویت در نهاد حل اختلاف. همان چیزی که این صفحه درباره‌اش است.
4. سابقه عملی برداشت. آنچه کاربران واقعا تجربه کرده‌اند.
5. شفافیت هزینه‌ها. اسپرد و کمیسیون و سواپ که پیش از افتتاح حساب اعلام شده باشد.

هیچ‌کدام از این پنج مورد به‌تنهایی کافی نیست. رگوله FinaCom مورد سوم است و ارزشش وقتی بیشترین مقدار را پیدا می‌کند که مورد اول ضعیف باشد.