اگر در صرافی احراز هویت نکنیم چه اتفاقی می‌افتد؟ ۸ پیامد با تصویر

آخرین به‌روزرسانی: ۱۳ آبان ۱۴۰۵

خیلی از کاربران ایرانی حساب صرافی را با یک ایمیل باز می‌کنند و مرحله‌ی احراز هویت در صرافی را برای بعد می‌گذارند. احراز هویت در صرافی یعنی شما با مدرک رسمی ثابت کنید صاحب حساب هستید. تا وقتی این مرحله انجام نشده، صرافی شما را فقط با یک ایمیل یا شماره‌ی موبایل می‌شناسد و همین موضوع روی سقف برداشت، خدماتی که باز می‌مانند و حتی امکان پس گرفتن حساب اثر می‌گذارد. این راهنما هشت پیامد حساب احرازنشده را با متن رسمی هشت صرافی و بیانیه‌ی تازه‌ی FATF نشان می‌دهد.

درباره‌ی این مطلب گفتگو کنیددر حال خواندن…ورود به گفتگو

احراز هویت در صرافی یعنی چه و KYC از کجا آمده است

اصطلاح KYC کوته‌نوشت Know Your Customer به معنای «مشتری خود را بشناسید» است. صرافی در این فرایند نام، تاریخ تولد، شماره‌ی مدرک و تصویر چهره‌ی کاربر را می‌گیرد و با مدرک رسمی تطبیق می‌دهد. مرکز پشتیبانی فارسی توبیت KYC را «فرآیند اجباری برای شناسایی و تأیید هویت مشتری» تعریف کرده که هنگام باز کردن حساب و به‌صورت دوره‌ای انجام می‌شود.

ریشه‌ی این قاعده در استانداردهای FATF است. FATF (Financial Action Task Force) یا گروه ویژه‌ی اقدام مالی، نهادی بین‌دولتی است که قواعد مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم را می‌نویسد. توصیه‌ی شماره‌ی ۱۰ این نهاد از مؤسسه‌های مالی می‌خواهد هویت مشتری را شناسایی و تأیید کنند و از سال ۲۰۱۹ همین تکلیف به ارائه‌دهندگان خدمات دارایی مجازی، یعنی صرافی‌های ارز دیجیتال، هم رسیده است.

برای کاربر ایرانی یک لایه‌ی دیگر هم هست. FATF در بیانیه‌ی ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ دوباره ایران را در فهرست «حوزه‌های پرخطر مشمول اقدام متقابل» نگه داشت که در رسانه‌ها به «لیست سیاه» معروف است. متن بیانیه می‌گوید از فوریه‌ی ۲۰۲۰ از همه‌ی کشورها خواسته شده درباره‌ی ایران اقدام متقابل اجرا کنند و یکی از بندهای برنامه‌ی اقدام ایران، «رژیم کافی و قابل اجرای شناسایی مشتری» است.

بخش مربوط به ایران در بیانیه‌ی FATF، تصویر از fatf-gafi.org در ۱۳ آبان ۱۴۰۵.

نتیجه‌ی عملی این است که صرافی‌های خارجی دارای مجوز، کاربری را که به ایران مرتبط باشد پرریسک حساب می‌کنند. احراز هویت در صرافی ابزاری است که صرافی با آن همین ارتباط را تشخیص می‌دهد. برای همین بخش بزرگی از پیامدهای حساب احرازنشده، برای کاربر ایرانی شکل خاص خودش را پیدا می‌کند.

هشت صرافی با حساب احرازنشده چه می‌کنند

هر صرافی برای حساب بدون مدرک قاعده‌ی جدایی دارد و قوانین احراز هویت در صرافی‌های خارجی با صرافی‌های ایرانی فرق زیادی دارد. جدول زیر خلاصه‌ی صفحه‌های رسمی هشت صرافی است که در تاریخ ۱۳ آبان ۱۴۰۵ خوانده شده‌اند. عددها ممکن است بعدا تغییر کنند، چون صرافی‌ها حق به‌روزرسانی قوانین را برای خود نگه داشته‌اند.

جدول دو گروه را جدا نشان می‌دهد. صرافی‌های بزرگ دارای مجوز، مثل بایننس و بای بیت و مکسی، احراز هویت در صرافی را شرط استفاده کرده‌اند. گروه دوم، مثل توبیت و اوربیت، حساب بدون مدرک را می‌پذیرند ولی آن را با سقف و محدودیت خدمات نگه می‌دارند. صرافی‌های ایرانی هم بدون احراز هویت اجازه‌ی جابه‌جایی پول نمی‌دهند. فهرست کامل صرافی‌ها و قوانین هر کدام در صفحه‌ی مقایسه‌ی صرافی‌های ارز دیجیتال آمده است.

پیامد اول: بدون احراز هویت در صرافی‌های بزرگ خدماتی باز نیست

بایننس در مرکز پشتیبانی خود صریح نوشته است که همه‌ی کاربران تازه باید سطح Verified را کامل کنند تا به محصولات و خدمات، از جمله واریز و معامله‌ی رمزارز، دسترسی داشته باشند. کاربران قدیمی‌تری که این سطح را کامل نکرده‌اند، حسابشان به وضعیت «Withdraw Only» یعنی «فقط برداشت» می‌رود. در این وضعیت فقط برداشت، لغو سفارش، بستن پوزیشن و بازخرید محصولات سرمایه‌گذاری باز است.

پرسش «چرا باید احراز هویت کنم» در مرکز پشتیبانی بایننس، تصویر ۱۳ آبان ۱۴۰۵.

بای بیت هم همین مسیر را رفته است. در صفحه‌ی پرسش‌های متداول KYC آمده که احراز هویت دست‌کم در سطح Standard برای همه‌ی محصولات و خدمات بای بیت اجباری است و بسته به منطقه یا محصول ممکن است سطح بالاتری لازم شود.

متن الزام احراز هویت در مرکز راهنمای بای بیت، تصویر ۱۳ آبان ۱۴۰۵.

مکسی (MEXC) در مقاله‌ای با تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۲۵ نوشته کاربران برای دسترسی به محصولات و خدمات باید KYC را کامل کنند. همین مقاله اضافه می‌کند که اطلاعات احرازشده، اگر رمز یا ابزار امنیتی حساب گم شود، بازیابی دسترسی را آسان‌تر می‌کند.

مقاله‌ی رسمی مکسی درباره‌ی ضرورت KYC، تصویر ۱۳ آبان ۱۴۰۵.

برای کاربر ایرانی این پیامد یک قدم جلوتر می‌رود. در صفحه‌ی بایننس و بای بیت در اسمارت اف ایکس، بخش «خدمات به ایران» نشان می‌دهد این دو صرافی ایران را جزو کشورهای محدود آورده‌اند و احراز هویت در صرافی همان مرحله‌ای است که ملیت کاربر در آن مشخص می‌شود. وضعیت هر صرافی دیگر را هم در صفحه‌ی خود آن صرافی ببینید.

پیامد دوم: سقف برداشت پایین و بسته ماندن P2P و خرید با کارت

صرافی‌هایی که حساب بدون مدرک را می‌پذیرند، نبود احراز هویت در صرافی را معمولا با سقف روزانه‌ی برداشت جبران می‌کنند. عدد هر صرافی در صفحه‌ی رسمی خودش آمده است و باید آن را بر حسب ارز تعیین‌شده خواند؛ بعضی BTC و بعضی USDT.

بای بیت در جدول سقف برداشت ستونی به نام «No Verification» دارد. طبق این جدول، حساب بدون احراز هویت روزانه تا ۲۰ هزار و ماهانه تا ۱۰۰ هزار USDT برداشت دارد. همین جدول برای سطح Standard سقف روزانه‌ی یک میلیون USDT و برای سطح Advanced دو میلیون USDT می‌گذارد. با این حال الزام سطح Standard که در بخش قبل آمد، همچنان سر جای خودش است.

جدول سقف برداشت بر اساس سطح KYC در مرکز راهنمای بای بیت، تصویر ۱۳ آبان ۱۴۰۵.

توبیت سه سطح دارد. در جدول «مقایسه‌ی سطوح تأیید» مرکز پشتیبانی فارسی، حساب فقط ثبت‌نام‌شده و حساب با احراز هویت پایه هر دو تا ۵ BTC در ۲۴ ساعت برداشت دارند و سطح پیشرفته تا ۵۰ BTC. ردیف «خرید ارز دیجیتال با فیات» برای حساب ثبت‌نام‌شده «ممنوع» است. مقاله‌ی معاملات P2P توبیت هم شرط استفاده از این بخش را تکمیل KYC و اتصال ایمیل و شماره تلفن گذاشته است. P2P بازار همتا به همتاست که در آن کاربران مستقیما با هم معامله می‌کنند و صرافی فقط واسطه و ضامن است.

جدول سطح‌های حساب در مرکز پشتیبانی فارسی توبیت، تصویر آبان ۱۴۰۵.

اوربیت دو سطح تعریف کرده است: حساب Unverified بدون هیچ مدرکی تا 30 BTC در ۲۴ ساعت و حساب Advanced Verification، با اطلاعات هویتی و تشخیص چهره، تا 200 BTC.

بخش «KYC Levels on Ourbit» در مرکز راهنمای اوربیت، تصویر ۱۳ آبان ۱۴۰۵.

این سقف‌ها برای کسی که تتر کم جابه‌جا می‌کند شاید کافی به نظر برسند و او را از احراز هویت در صرافی بی‌نیاز نشان دهند. مشکل وقتی پیدا می‌شود که دارایی در طول زمان بزرگ‌تر از سقف شود، یا صرافی سقف را بی‌خبر پایین بیاورد. برداشت بخشی از پول در چند روز پشت‌سرهم، در روزهایی که بازار نوسان دارد، ریسک قیمت را روی دوش شما می‌گذارد. برای دنبال کردن نرخ لحظه‌ای تتر، صفحه‌ی قیمت تتر به تومان را ببینید.

فیوچرز و ابزارهای اهرمی

فیوچرز یا معاملات آتی قراردادی است که در آن روی قیمت آینده‌ی یک رمزارز با اهرم معامله می‌کنید. توبیت در پرسش‌های متداول KYC نوشته کاربران بدون تأیید KYC می‌توانند اسپات و فیوچرز معامله کنند، ولی کنار همین جمله یک ستاره گذاشته است: دستورالعمل‌های احراز هویت ممکن است هر زمان بر اساس قوانین حوزه‌های قضایی تغییر کند. درس فیوچرز ارز دیجیتال سازوکار این قراردادها و ریسک لیکویید شدن، یعنی بسته شدن اجباری پوزیشن با زیان، را توضیح داده است.

پیامد سوم: درخواست احراز هویت در صرافی در هر زمان و نگه داشتن برداشت

حساب احرازنشده به معنای حسابی نیست که هیچ‌وقت مدرک نمی‌خواهد. بیشتر صرافی‌ها حق درخواست احراز هویت در صرافی را در هر مرحله در قوانین خود نوشته‌اند و این درخواست اغلب درست وقتی می‌رسد که کاربر می‌خواهد پولش را بیرون ببرد.

بای بیت زیر جدول سقف برداشت یادداشتی دارد: ممکن است پیش از اینکه بای بیت درخواست برداشت شما را تأیید کند، از شما احراز هویت خواسته شود. یعنی پایین بودن مبلغ از سقف، تضمین تأیید برداشت نیست.

یادداشت‌های زیر جدول سقف برداشت بای بیت، تصویر ۱۳ آبان ۱۴۰۵.

همین قاعده در صرافی‌های ایرانی هم هست. بند ۱-۳ قوانین عمومی بیت‌پین می‌گوید بیت‌پین حق دارد هر اطلاعاتی را که برای احراز هویت لازم است، بعد از ثبت سفارش خرید و فروش هم از کاربر بخواهد و تا احراز کامل، امکان استفاده از خدمات وجود نخواهد داشت. بند ۱-۵ هم تصمیم درباره‌ی موفق یا ناموفق بودن احراز هویت را فقط در اختیار بیت‌پین گذاشته است.

بخش «شرایط عضویت و افتتاح حساب» در قوانین عمومی بیت‌پین، تصویر آبان ۱۴۰۵.

در عمل این یعنی پولی که در حساب احرازنشده مانده، تا وقتی مدرک پذیرفته نشود در دسترس نیست. اگر مدرکی که می‌فرستید رد شود، توبیت می‌گوید بعد از پنج تلاش ناموفق باید ۲۴ ساعت صبر کنید. زمان بررسی هم در مرکز پشتیبانی توبیت معمولا حدود یک ساعت و در بعضی موارد تا ۴۸ ساعت ذکر شده است. این زمان‌ها در روز آرام قابل تحمل‌اند، ولی وقتی بازار تند حرکت می‌کند، چند ساعت انتظار می‌تواند قیمت فروش را عوض کند.

پیامد چهارم: محدود شدن، تعلیق یا بستن حساب احرازنشده

شرایط استفاده‌ی صرافی‌ها معمولا بندی دارد که دست صرافی را برای محدود کردن حساب باز می‌گذارد. در بند ۲۴.۲ شرایط استفاده‌ی توبیت، یکی از دلیل‌هایی که صرافی با آن می‌تواند حساب یا بخشی از آن، مثل برداشت دارایی، را محدود یا تعلیق یا خاتمه دهد این است: «نتوانیم اطلاعاتی را که ارائه کرده‌اید تأیید یا احراز کنیم». بند ۱-۲ قوانین بیت‌پین هم مسئولیت تخلف در احراز هویت را با کاربر می‌داند و برای بیت‌پین حق توقف خدمات قائل است.

کوینکس صریح‌تر است. در فهرست حوزه‌های قضایی ممنوع این صرافی، ایران کنار کره شمالی، کوبا و چند کشور دیگر آمده است. متن فارسی همان صفحه می‌گوید هر تلاش برای دور زدن این محدودیت، از جمله با VPN یا سرور پروکسی یا اطلاعات نادرست، ممنوع است و اگر کوینکس تشخیص دهد حسابی به حوزه‌ی ممنوع مرتبط است، می‌تواند بدون اطلاع قبلی حساب را محدود یا تعلیق کند و وجوه مرتبط را مسدود کند.

فهرست حوزه‌های قضایی ممنوع در مرکز راهنمای فارسی کوینکس، تصویر ۱۳ آبان ۱۴۰۵.

انجام ندادن احراز هویت در صرافی جلوی این تشخیص را نمی‌گیرد. صرافی‌ها نشانی IP، دستگاه، الگوی واریز و برداشت و ارتباط کیف پول‌ها را هم می‌بینند و از همین نشانه‌ها به کشور کاربر پی می‌برند. بای بیت در پرسش‌های متداول خود ملاک محدودیت‌های کشوری را ملیت معامله‌گر گذاشته است. احراز نکردن فقط زمان روشن شدن ملیت را به تصمیم صرافی می‌سپارد.

پرسش «محدودیت کشوری چطور تعیین می‌شود» در مرکز راهنمای بای بیت، تصویر ۱۳ آبان ۱۴۰۵.

پیامد پنجم: بدون احراز هویت در صرافی، بازیابی حساب و شکایت سخت می‌شود

این پیامد کمتر از بقیه دیده می‌شود، ولی شاید پرهزینه‌ترین نتیجه‌ی انجام ندادن احراز هویت در صرافی باشد. فرض کنید ایمیل حساب از دست برود، گوشی‌ای که کد Google Authenticator روی آن بود گم شود، یا کسی رمز را عوض کند. صرافی برای برگرداندن حساب باید مطمئن شود درخواست‌دهنده صاحب واقعی آن است و مطمئن‌ترین راه برایش، تطبیق با مدرک هویتی است که قبلا ثبت شده.

بای بیت در بخش «چرا KYC مهم است» همین را نوشته است: اگر اطلاعات ورود گم شود، حساب احرازشده فرایند ساده‌تری برای بازیابی دسترسی دارد. مکسی هم، همان‌طور که در پیامد اول آمد، اطلاعات KYC را کمک بازیابی حساب می‌داند.

فهرست دلیل‌های اهمیت KYC در مرکز راهنمای بای بیت، تصویر ۱۳ آبان ۱۴۰۵.

توبیت هم مسیر برگرداندن حساب مسدودشده را به احراز هویت در صرافی گره زده است. در مقاله‌ی «چگونه حساب خود را فریز کنید» آمده که برای فعال‌سازی دوباره‌ی حساب باید با پشتیبانی تماس بگیرید و فرایند تأیید هویت را کامل کنید. کسی که هرگز مدرکی ثبت نکرده، در این لحظه باید با مدرکی ثابت کند صاحب حساب است که صرافی تا آن روز ندیده است.

پیگیری شکایت هم همین وضع را دارد. اگر برداشتی به مقصد نرسد یا دارایی در حساب مسدود شود، پشتیبانی پرونده را با شناسه‌ی کاربری و سابقه‌ی حساب بررسی می‌کند. وقتی هویت صاحب حساب از اول ثبت نشده، چیزی که مالکیت دارایی را به یک شخص مشخص وصل کند وجود ندارد. وقتی قوانین یک صرافی خارجی خدمت به کاربر ایرانی را ممنوع کرده باشد، راه شکایت از مسیر نهاد ناظر کشور ثبت آن صرافی هم عملا بسته است.

یک راه کاهش وابستگی به صرافی این است که دارایی بلندمدت را در کیف پولی نگه دارید که کلید آن دست خودتان است. درس‌های کیف پول ارز دیجیتال، کلید خصوصی و عبارت بازیابی این مسیر را قدم‌به‌قدم توضیح داده‌اند. تفاوت صرافی متمرکز با غیرمتمرکز هم در درس صرافی متمرکز و غیرمتمرکز آمده است.

پیامد ششم: ریسک قانونی و اثبات منشأ پول

احراز هویت در صرافی بخشی از سیاست مبارزه با پولشویی صرافی است. کوینکس در «سیاست AML / KYC» خود نوشته پیش از استفاده از برخی محصولات یا خدمات، تکمیل تأیید هویت را می‌خواهد و علاوه بر مدرک هویتی، هدف تجاری کاربر، رابطه‌ی مورد انتظار و وضعیت مالی او را هم ارزیابی می‌کند. AML کوته‌نوشت Anti-Money Laundering به معنای مبارزه با پولشویی است.

این سیاست‌ها یعنی صرافی هر زمان می‌تواند بپرسد پولی که واریز شده از کجا آمده است. حسابی که صاحب مشخصی ندارد، در این بررسی بیشتر جلب توجه می‌کند. اگر دارایی‌ای که در آن مانده به تراکنش مشکوکی وصل شود، که گاهی بدون تقصیر صاحب حساب و فقط با دریافت پول از یک کیف پول پرخطر رخ می‌دهد، بند ۲۴.۲ توبیت و بندهای مشابه صرافی‌های دیگر اجازه‌ی مسدود کردن را می‌دهند.

در داخل ایران هم معامله‌ی بزرگ بدون احراز هویت در صرافی، اثبات منشأ پول را دشوار می‌کند. سابقه‌ی معاملات حساب احرازشده در صرافی ایرانی به کد ملی شما وصل است و در صورت نیاز می‌توانید گزارش آن را بگیرید. حسابی که در هیچ‌جا به نام شما ثبت نشده، چنین سندی نمی‌سازد. قواعد مالیاتی دارایی دیجیتال در هر کشوری جداست و برای تصمیم درباره‌ی آن باید از مشاور مالیاتی کمک گرفت.

پیامد هفتم: صرافی‌های «بدون احراز هویت» و الگوهای کلاهبرداری

جست‌وجوی «صرافی بدون احراز هویت» در گوگل زیاد است و همین تقاضا بازار سایت‌های جعلی را گرم نگه می‌دارد. سایتی که خودش را صرافی بدون مدرک و بدون سقف معرفی می‌کند، ممکن است نسخه‌ی کپی یک صرافی واقعی باشد که واریز می‌گیرد و برداشت را پس نمی‌دهد. کوینکس در صفحه‌ی «کانال تأیید رسمی» هشدار داده که وب‌سایت‌های جعلی ممکن است لوگو و رابط کاربری مشابه کوینکس نشان دهند و هیچ ارتباطی با کوینکس ندارند. توبیت هم در اطلاعیه‌ی امنیتی خود از کاربران خواسته فقط از نشانی رسمی وارد شوند و احراز هویت دو مرحله‌ای را فعال کنند.

سه الگوی رایج سایت‌های جعلی که در هشدارهای امنیتی صرافی‌ها آمده است.

ریسک دوم در بازار P2P و گروه‌های تلگرامی است. فروشنده‌ای که پیشنهاد می‌دهد «حساب آماده» یا «احراز هویت شده» در اختیار شما بگذارد، حسابی به نام شخص دیگری می‌فروشد. چنین حسابی هر لحظه می‌تواند از طرف صاحب اصلی پس گرفته شود و در قوانین تقریبا همه‌ی صرافی‌ها ممنوع است. توبیت در پرسش‌های متداول خود نوشته هر شخص فقط می‌تواند یک حساب احرازشده داشته باشد.

الگوهای رایج کلاهبرداری در بازار رمزارز و نشانه‌های هشدار آن‌ها در درس کلاهبرداری رمزارز جمع شده است. پیش از واریز به هر صرافی تازه، نشانی سایت را با صفحه‌ی همان صرافی در فهرست صرافی‌های ارز دیجیتال مقایسه کنید.

پیامد هشتم: احراز هویت در صرافی‌های داخلی ایران الزامی است

احراز هویت در صرافی‌های ایرانی شرط هر جابه‌جایی پول است. این صرافی‌ها تابع قانون مبارزه با پولشویی و آیین‌نامه‌های آن هستند که شناسایی ارباب رجوع را بر عهده‌ی اشخاص مشمول گذاشته است. بیت‌پین در مقدمه‌ی قوانین خود نوشته که تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است و بند ۱-۲ آن احراز هویت را برای استفاده از خدمات «ضروری» می‌داند.

جدول پایگاه دانش والکس نشان می‌دهد این الزام چطور اجرا می‌شود. سطح صفر فقط شماره موبایل تأییدشده و رمز می‌خواهد و در آن فقط مشاهده‌ی بازار باز است. برای سطح یک، اطلاعات کارت ملی باید با شماره‌ی موبایل تطبیق داده شود و اطلاعات بانکی هم تأیید شود. یعنی شماره‌ی موبایل باید به نام خود کاربر باشد. سطح دو به عکس کارت ملی و عکس یا ویدئوی احراز با متن خوداظهاری نیاز دارد.

جدول مدارک هر سطح کاربری در پایگاه دانش والکس، تصویر آبان ۱۴۰۵.

بیت‌پین سه سطح دارد: کاربر ثبت‌نام‌شده، سطح پایه و سطح پیشرفته. طبق صفحه‌ی سطوح کاربری، کاربر ثبت‌نام‌شده نه واریز و برداشت تومانی دارد و نه واریز و برداشت رمزارز. سطح پایه با کد ملی، تاریخ تولد و کارت بانکی به نام خود کاربر انجام می‌شود و واریز و برداشت تومانی را باز می‌کند. برداشت رمزارز به کیف پول بیرونی فقط در سطح پیشرفته ممکن است.

کارت‌های سه سطح کاربری در صفحه‌ی رسمی بیت‌پین، تصویر آبان ۱۴۰۵.

یک نکته‌ی عملی از همین قواعد درمی‌آید. کارت بانکی و شماره‌ی موبایلی که ثبت می‌کنید باید به نام خودتان باشد. طبق بند ۱-۱ قوانین بیت‌پین، کاربر فقط باید با کارت‌های ثبت‌شده و تأییدشده تراکنش کند و بیت‌پین مسئولیت تراکنش ناموفق با کارت‌های دیگر را نمی‌پذیرد. صفحه‌ی هر صرافی ایرانی در سایت، مثل نوبیتکس، والکس و بیت‌پین، سطح‌های کاربری و مدارک لازم را جدا آورده است.

حساب احرازنشده در برابر حساب احرازشده

جدول زیر هشت پیامد بالا را در کنار هم می‌گذارد تا اثر احراز هویت در صرافی یک‌جا دیده شود. ستون دوم همان چیزی است که در صفحه‌های رسمی برای حساب بدون مدرک آمده و ستون سوم وضعیت بعد از احراز هویت در صرافی.

جمع‌بندی تصویری تفاوت دو نوع حساب.

خطاهای رایج درباره‌ی احراز هویت در صرافی

پنج باور نادرست درباره‌ی احراز هویت در صرافی بیشتر از بقیه شنیده می‌شود و هر کدام در یکی از صفحه‌های رسمی بالا پاسخ روشن دارد.

«حساب بدون مدرک امن‌تر است»

بعضی کاربران فکر می‌کنند ندادن مدرک، دارایی را از دسترس صرافی دور نگه می‌دارد. دارایی‌ای که در صرافی است، با مدرک یا بدون مدرک، زیر کنترل صرافی است. تنها چیزی که با احراز نکردن تغییر می‌کند، توان شما برای اثبات مالکیت است.

«سقف برداشت همیشه همین عدد می‌ماند»

صرافی‌ها معمولا حق تغییر قوانین را برای خود نگه می‌دارند. کوینکس نوشته فهرست حوزه‌های ممنوع را بدون اطلاع قبلی به‌روز می‌کند، توبیت این را کنار جمله‌ی مربوط به معامله‌ی بدون KYC آورده و بایننس هم حساب‌های قدیمی را یک‌باره به وضعیت فقط برداشت برد.

«بعدا وقتی لازم شد احراز می‌کنم»

زمان بررسی احراز هویت در صرافی بین یک ساعت تا چند روز کاری است. توبیت برای تأیید پیشرفته در مقاله‌ی افزایش سقف برداشت، یک تا سه روز کاری نوشته است. وقتی برداشت فوری لازم است، این انتظار خودش هزینه دارد.

«مدرک کس دیگری هم کار می‌کند»

احراز هویت در صرافی با مدرک یا کارت بانکی شخص دیگر، طبق قوانین صرافی‌ها تخلف است و حساب را در معرض بستن قرار می‌دهد. صاحب مدرک هم از نظر صرافی صاحب حساب است و می‌تواند آن را پس بگیرد.

«سایتی که مدرک نمی‌خواهد، صرافی بهتری است»

صرافی دارای مجوز ناچار است مشتری را بشناسد. سایتی که هیچ قاعده‌ای برای شناسایی کاربر ندارد، معمولا نهاد ناظری هم ندارد که بتوان به آن شکایت کرد.

جمع‌بندی

احراز هویت در صرافی تعیین می‌کند چقدر از کنترل حساب دست شماست. حساب احرازنشده در صرافی‌های بزرگ دارای مجوز یا بسته است یا فقط برداشت دارد. در صرافی‌هایی که آن را می‌پذیرند، با سقف برداشت، بسته ماندن P2P و خرید با کارت و احتمال درخواست مدرک در لحظه‌ی برداشت همراه است. بازیابی حساب و پیگیری شکایت هم به مدرکی بستگی دارد که از اول ثبت شده باشد.

برای کاربر ایرانی، وضعیت ایران در فهرست FATF و فهرست کشورهای محدود صرافی‌های خارجی این تصویر را پیچیده‌تر می‌کند. احراز هویت در صرافی‌های داخلی با کارت ملی و موبایل هم‌نام، شرط هر واریز و برداشت است. پیش از انتخاب صرافی، قوانین آن را در صفحه‌ی خودش بخوانید و دارایی بلندمدت را در کیف پول شخصی نگه دارید. برای انتخاب کیف پول امن‌تر، درس کیف پول سخت‌افزاری و برای خرید تتر، راهنمای خرید تتر را ببینید.

منابع

• بیانیه‌ی FATF درباره‌ی حوزه‌های پرخطر، ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶
• مرکز پشتیبانی بایننس، احراز هویت حساب شخصی
• مرکز راهنمای بای بیت، FAQ Individual KYC
• مرکز راهنمای MEXC، مقاله‌ی Why is KYC Verification Necessary (mexc.com)
• مرکز پشتیبانی فارسی توبیت: پرسش‌های متداول KYC، افزایش سقف برداشت، معاملات P2P، فریز حساب و شرایط استفاده (toobit.com)
• مرکز راهنمای Ourbit، How to Complete KYC on Ourbit (ourbit.com)
• مرکز راهنمای فارسی CoinEx: فهرست حوزه‌های قضایی ممنوع و سیاست AML / KYC (coinex.com)
• پایگاه دانش والکس، سطح‌های احراز هویت (wallex.ir)
• بیت‌پین: سطوح کاربری و قوانین عمومی (bitpin.ir)

گفتگوی کاربران درباره این مطلب—اخبار و بازار