استورج چیست؟ | فضای ابری غیرمتمرکز STORJ، ورشکستگی و ۶ ریسک

فرض کنید روی کامپیوتر خانه‌تان یک هارد دیسک نیمه‌خالی دارید که بیشتر وقت‌ها بی‌استفاده می‌ماند. حالا تصور کنید یک شرکت فایل‌های یک استودیو را رمزگذاری و تکه‌تکه کند و تکه‌ای از آن را روی همین هارد بگذارد و ماهانه به شما دستمزد بدهد. استورج سرویسی است که دقیقا با همین مدل کار می‌کند. در این درس از اسمارت اف ایکس با سازنده این پروژه، روش کار آن، توکنومیکس (Tokenomics)، پرونده ورشکستگی شرکت سازنده، خرید، کیف پول و ریسک‌های STORJ آشنا می‌شوید.

استورج چیست و چه مشکلی را حل می‌کند؟

استورج (Storj) یک سرویس ذخیره‌سازی ابری غیرمتمرکز است. در سرویس‌های ابری معمولی، فایل‌ها در مراکز داده یک شرکت بزرگ نگه داشته می‌شوند. در این پروژه، فایل‌ها روی کامپیوترها و سرورهای هزاران نفر در کشورهای مختلف پخش می‌شوند که فضای خالی‌شان را اجاره داده‌اند. به هر کدام از این کامپیوترها یک نود (Node) می‌گویند. اگر با پایه‌های این حوزه آشنا نیستید، درس ارز دیجیتال چیست را اول بخوانید.

هدف این مدل دو چیز است: هزینه کمتر و دوام بیشتر. وقتی فایل روی هزاران نود پخش شود، خرابی یک مرکز داده یا یک کشور کل داده را از بین نمی‌برد. فضای خالی که از قبل وجود دارد هم ارزان‌تر از ساختن مرکز داده تازه است.

۵ دلار کش‌بک از هر معاملهعضویت رایگان اسمارت پلاس،
به‌همراه تحلیل و پلن روزانه.بونوس تا ۱۰۰٪تحلیل روزانه ۱۸ نمادبدون هزینهفعال‌سازی رایگان

نکته مهم این است که این پروژه بلاکچین مستقل ندارد. توکن STORJ روی اتریوم ساخته شده و فقط برای پرداخت به کار می‌رود. مدیریت سرویس و هماهنگی نودها با شرکت سازنده است و صورتحساب مشتری‌ها را هم همان شرکت صادر می‌کند.

استورج فایل‌ها را رمزگذاری و تکه‌تکه می‌کند، روی هزاران نود مستقل نگه می‌دارد و با توکن STORJ به صاحبان نودها دستمزد می‌دهد.

سازنده استورج کیست و این پروژه مال کجاست؟

این پروژه را شاون ویلکینسون (Shawn Wilkinson) در سال ۲۰۱۴ راه انداخت و جان کوئین هم‌بنیان‌گذار آن بود. شرکت Storj Labs در آتلانتای آمریکا ثبت شد. توکن اولیه پروژه SJCX نام داشت و در سال ۲۰۱۷ به توکن STORJ روی اتریوم منتقل شد. در همان سال فروش توکن برگزار شد و حدود ۳۰ میلیون دلار جمع کرد. پس جواب کوتاه پرسش «استورج مال کجاست» این است: پروژه آمریکایی است و شرکت مرکزی دارد.

نسخه فعلی شبکه از سال ۲۰۲۰ برای مشتریان تجاری عرضه شد و رابطی سازگار با S3 دارد؛ یعنی نرم‌افزارهایی که با فضای ابری رایج کار می‌کنند، با تغییر کمی به این سرویس هم وصل می‌شوند. در مهر ۱۴۰۴ شرکت Inveniam Capital Partners خرید Storj را اعلام کرد. در ۴ مرداد ۱۴۰۵ (۲۶ ژوئیه ۲۰۲۶) هم Storj Labs در دادگاه ورشکستگی آمریکا درخواست بازسازی بر پایه فصل ۱۱ (Chapter 11) را ثبت کرد که در بخش اعتبار توضیح داده شده است.

تبلیغبروکر جی تی سی (GTCFX)بونوس ۱۰۰٪ روی اولین واریز۵ دلار کش‌بک به‌ازای هر لاتپشتیبانی فارسی و واریز ریالیدارای مجوز FCA و ASICثبت‌نام در GTCثبت‌نام

شبکه استورج چطور کار می‌کند؟

سه طرف در این شبکه نقش دارند. اولی مشتری است که فایل را بارگذاری می‌کند. نرم‌افزار سمت مشتری فایل را پیش از ارسال رمزگذاری می‌کند، پس صاحب نود نمی‌تواند محتوای آن را ببیند. بعد فایل با روشی به نام کدگذاری پاک‌سازی (Erasure Coding) به ۸۰ تکه تقسیم می‌شود که برای بازسازی کل فایل فقط ۲۹ تکه کافی است.

• نودهای ذخیره‌سازی (طرف دوم): کامپیوترهایی که تکه‌های فایل را نگه می‌دارند و بابت فضا و پهنای باند دستمزد می‌گیرند.
• ماهواره‌ها یا Satellite (طرف سوم): سرورهایی که Storj Labs اداره می‌کند و جای هر تکه، سلامت نودها و صورتحساب را مدیریت می‌کنند.

نودهایی که داده را گم کنند یا مدت زیادی آفلاین بمانند، از شبکه کنار گذاشته می‌شوند. دستمزد نودها ماهانه با توکن STORJ روی اتریوم یا شبکه لایه ۲ zkSync پرداخت می‌شود. درس بلاکچین لایه ۲ این مفهوم را توضیح می‌دهد.

داشبورد آمار شبکه که داده رسمی ماهواره‌ها را نشان می‌دهد، در ۱۶ آبان ۱۴۰۵ حدود ۳۰ هزار نود فعال روی ماهواره US1 و حدود ۲۷ هزار نود روی ماهواره اروپا نشان می‌داد. طبق همین آمار، ماهواره US1 حدود ۷۰ درصد داده شبکه را مدیریت می‌کند. یک نود می‌تواند هم‌زمان برای چند ماهواره کار کند، پس این عددها را نباید با هم جمع زد.

کاربردهای ارز استورج

اصلی‌ترین کاربرد ارز استورج پرداخت دستمزد به صاحبان نودهاست. مشتری‌ها می‌توانند هزینه سرویس را با کارت بانکی و دلار بپردازند یا با توکن STORJ. پس استفاده از سرویس لزوما به خرید توکن نیاز ندارد.

• پشتیبان‌گیری و آرشیو: شرکت‌ها نسخه پشتیبان فایل‌های حجیم را با هزینه کمتر نگه می‌دارند.
• رسانه و فیلم: استودیوها برای انتقال و نگهداری فایل‌های ویدئویی بزرگ از این سرویس استفاده می‌کنند.
• برنامه‌های وب ۳: پروژه‌هایی که نمی‌خواهند به یک ارائه‌دهنده ابری وابسته باشند، داده‌شان را این‌جا نگه می‌دارند.

توکنومیکس استورج

عرضه کل STORJ حدود ۴۲۵ میلیون واحد است و توکن تازه ساخته نمی‌شود. عرضه اولیه ۵۰۰ میلیون بود و بعد از فروش سال ۲۰۱۷ حدود ۷۵ میلیون توکن سوزانده شد. بخش بزرگی از توکن‌ها در ذخیره Storj Labs قرار داشت و شرکت هر فصل گزارش موجودی و جابه‌جایی آن را منتشر می‌کرد. شرکت برای پرداخت به نودها و هزینه‌های عملیاتی از همین ذخیره برداشت می‌کند.

تبلیغبروکر ایکس چیف (XChief)حساب سنت با کمترین سرمایهحداقل واریز ۱۰ دلاراحراز هویت ایرانی و پشتیبانی فارسیکپی ترید و ربات مجازثبت‌نام در ایکس چیفثبت‌نام

این ساختار یعنی ارزش توکن به سرنوشت یک شرکت گره خورده است. صاحبان نود معمولا بخشی از دستمزدشان را برای پرداخت هزینه برق و اینترنت می‌فروشند و این فشار فروش دائمی می‌سازد. برای فهم این مفاهیم، درس توکنومیکس چیست را بخوانید.

آیا استورج کلاهبرداری است؟ اعتبار با داده

این پروژه یک سرویس واقعی است که از سال ۲۰۱۴ فعالیت دارد، مشتریان تجاری دارد و طبق آمار رسمی ماهواره‌ها در آبان ۱۴۰۵ ده‌ها پتابایت داده روی آن ذخیره بود. با این حال، وضعیت مالی شرکت سازنده مهم‌ترین موضوع امروز آن است.

Storj Labs در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۶ در دادگاه ورشکستگی ایالت ویرجینیای غربی آمریکا درخواست بازسازی بر پایه فصل ۱۱ داد و دلیل آن را بدهی‌های قدیمی اعلام کرد. فصل ۱۱ یعنی شرکت زیر نظر دادگاه به کارش ادامه می‌دهد و طرحی برای پرداخت بدهی‌ها ارائه می‌کند. شرکت اعلام کرد سرویس و توکن به کار ادامه می‌دهند و قصد دارد راهی پیشنهاد کند که دارندگان توکن در سهام شرکت بازسازی‌شده سهیم شوند. این پیشنهاد هنوز به تأیید دادگاه نیاز دارد و طلبکاران در اولویت‌اند. پرداخت دستمزد ماه ژوئیه نودها هم تا تصمیم دادگاه متوقف شد.

شواهد موجود نشان می‌دهد این پروژه سرویسی واقعی است و در عین حال دارنده STORJ با ریسک جدی حقوقی و مالی روبه‌روست. کلاهبرداری‌های رایج از نوع سایت‌هایی‌اند که وعده تبدیل توکن به سهام یا جبران خسارت می‌دهند و کلید کیف پول را می‌خواهند. درس روش‌های کلاهبرداری ارز دیجیتال نشانه‌های آن‌ها را توضیح می‌دهد.

آینده استورج؛ عوامل اثرگذار

مهم‌ترین عامل آینده این پروژه، نتیجه پرونده ورشکستگی است: طرحی که دادگاه تأیید می‌کند، سهم احتمالی دارندگان توکن و ادامه پرداخت به نودها. بعد از آن، رشد مشتریان واقعی و رقابت با سرویس‌های ابری بزرگ و شبکه‌های غیرمتمرکز دیگر اهمیت دارد. حال کلی بازار در چرخه بازار کریپتو هم اثر دارد. هیچ عدد قیمتی را نمی‌شود با اطمینان پیش‌بینی کرد.

خرید استورج از کجا؟

ارز استورج در آبان ۱۴۰۵ در بازارهای والکس فهرست نشده بود. پیش از خرید از نوبیتکس یا هر صرافی ایرانی دیگر، فهرست بازارهایش را ببینید. در صرافی کوکوین بازار STORJ در همان تاریخ فعال بود، ولی معامله آن در بایننس متوقف بود. مقایسه صرافی‌ها در صفحه صرافی‌های ارز دیجیتال آمده و مراحل کلی خرید را در راهنمای خرید ارز دیجیتال می‌خوانید.

بعضی صرافی‌های خارجی دسترسی کاربران ایرانی را محدود می‌کنند.

STORJ یک توکن ERC-20 است. هنگام برداشت، شبکه اتریوم (ERC20) را انتخاب کنید و آدرسی بدهید که با 0x شروع می‌شود. ارسال آن روی شبکه‌ای که صرافی مقصد پشتیبانی نمی‌کند، ممکن است توکن را از دسترس خارج کند. درس شبکه انتقال ارز دیجیتال اشتباه‌های رایج را توضیح می‌دهد. قیمت استورج را می‌توانید زنده در سایت ببینید.

کیف پول و استیکینگ استورج

چون STORJ روی اتریوم است، هر کیف پولی که توکن‌های ERC-20 را پشتیبانی کند، مثل متامسک یا کیف پول‌های سخت‌افزاری، برای نگهداری آن کافی است. این پروژه کیف پول اختصاصی ندارد. کیف پول را فقط از سایت رسمی سازنده‌اش نصب کنید. مبانی را در درس کیف پول ارز دیجیتال ببینید.

استورج استیکینگ (Staking) ندارد، چون شبکه آن بر پایه اثبات سهام کار نمی‌کند. تنها راه رسمی کسب STORJ، راه‌اندازی نود و اجاره فضای ذخیره‌سازی است که سخت‌افزار، اینترنت پایدار و روشن ماندن دائمی دستگاه را لازم دارد. سایت‌هایی که «استیکینگ STORJ با سود ثابت» پیشنهاد می‌دهند، به پروژه ربطی ندارند. درباره مفهوم کلی، درس استیکینگ چیست را بخوانید.

ریسک‌های استورج

• ورشکستگی شرکت: نتیجه پرونده فصل ۱۱ هنوز روشن نیست و دارندگان توکن پس از طلبکاران قرار می‌گیرند.
• وابستگی به یک شرکت: ماهواره‌ها و ذخیره توکن دست Storj Labs است.
• نقدشوندگی کم: بعضی صرافی‌های بزرگ معامله این توکن را متوقف کرده‌اند.
• فشار فروش: صاحبان نودها بخشی از دستمزد را برای هزینه‌هایشان می‌فروشند.
• تقاضای محدود: مشتری‌ها می‌توانند با دلار بپردازند و به توکن نیازی ندارند.
• کلاهبرداری با موضوع ورشکستگی: پیام‌هایی که وعده جبران خسارت یا تبدیل توکن می‌دهند، معمولا دام‌اند.

فقط مبلغی را وارد کنید که از دست دادنش به زندگی شما آسیب نمی‌زند.

تفاوت استورج و فایل کوین

هر دو پروژه فضای خالی دیسک افراد را به بازار ذخیره‌سازی تبدیل می‌کنند، ولی ساختارشان فرق دارد. فایل کوین بلاکچین مستقل دارد و نگهداری داده را با اثبات‌های رمزنگاری روی زنجیره بررسی می‌کند. در این پروژه هماهنگی با ماهواره‌های یک شرکت انجام می‌شود و توکن فقط ابزار پرداخت روی اتریوم است. این طراحی سرویس را سریع و ساده نگه می‌دارد و در عوض به یک شرکت وابسته‌اش می‌کند.

فهرست همه درس‌های این حوزه در آموزش ارز دیجیتال آمده است.

نکات کلیدی این درس

• Storj سرویس ذخیره‌سازی ابری غیرمتمرکزی است که Storj Labs در سال ۲۰۱۴ در آمریکا راه انداخت.
• فایل‌ها رمزگذاری و به ۸۰ تکه تقسیم می‌شوند و ۲۹ تکه برای بازسازی کافی است.
• STORJ توکن ERC-20 با عرضه حدود ۴۲۵ میلیون است و استیکینگ ندارد.
• Storj Labs در ژوئیه ۲۰۲۶ درخواست بازسازی بر پایه فصل ۱۱ داد و سرنوشت دارندگان توکن به تصمیم دادگاه بستگی دارد.
• هنگام برداشت، شبکه اتریوم (ERC20) را انتخاب کنید.

جمع‌بندی

این پروژه یکی از قدیمی‌ترین پروژه‌های ذخیره‌سازی غیرمتمرکز است و سرویسی واقعی با مشتری‌های تجاری دارد. در مقابل، توکن آن به یک شرکت وابسته است که در سال ۲۰۲۶ وارد فرایند ورشکستگی شد. پیش از هر تصمیمی، آخرین خبرهای پرونده دادگاه را از کانال رسمی پروژه دنبال کنید و فقط از کیف پول امن استفاده کنید. آمار رسمی شبکه را در صفحه آمار عمومی استورج و جزئیات سرویس را در سایت رسمی استورج ببینید.