بازطراحی کامل روش محاسبه
پس از سالها انتقاد درباره دقت، روش کاملا بازطراحی شد. هدف اعلامشده این بود که بهجای تلاش برای پیشبینی عدد رسمی، سنجهای مستقل ارائه شود.
جایگاه گزارش از پیشبینی به شاهد مستقل تغییر کردشمارش اشتغال بخش خصوصی از روی داده حقوق و دستمزد، دو روز پیش از NFP
پس از سالها انتقاد درباره دقت، روش کاملا بازطراحی شد. هدف اعلامشده این بود که بهجای تلاش برای پیشبینی عدد رسمی، سنجهای مستقل ارائه شود.
جایگاه گزارش از پیشبینی به شاهد مستقل تغییر کردتفکیک رشد حقوق کسانی که در همان شغل ماندهاند و کسانی که شغل عوض کردهاند. هیچ منبع دیگری این تفکیک را با این سرعت منتشر نمیکند.
یک سنجه تورمی تازه اضافه شدگاهی حتی در جهت مخالف هم بودهاند. هر بار، معاملهگرانی که پیش از جمعه بر پایه این گزارش پوزیشن گرفته بودند غافلگیر شدند.
هشدار درباره اتکای بیش از حدوقتی اقتصاد واقعا در حال سقوط یا جهش است، هیچ تفاوت روشی نمیتواند آن را پنهان کند. ارزش این گزارش دقیقا در همین دورههاست.
هر دو داده یک چیز گفتندانتشار دو روز پیش از گزارش رسمی، تیتر رسانهها را میسازد و همان تیترها انتظار عمومی بازار را برای جمعه شکل میدهند.
اثر روانی بیش از اثر عددیوقتی عدد نزدیک انتظار باشد، بازار تقریبا بدون حرکت از آن میگذرد. رایجترین سناریو و یادآوری اینکه هر رویداد تقویم الزاما حرکت نمیسازد.
واکنش بسیار کماشتغال ADP خروجی گزارشی است با نام ADP National Employment Report که شرکت ADP هر ماه منتشر میکند. این شرکت بزرگترین ارائهدهنده خدمات حقوق و دستمزد در آمریکاست و برای میلیونها کارمند در دهها هزار شرکت، فیش حقوقی صادر میکند.
همین جایگاه، مزیت دادهاش را میسازد: بهجای پرسیدن از کارفرما، مستقیم از فهرست واقعی پرداخت حقوق میخواند. اگر کارمندی در ماه گذشته حقوق گرفته، در سیستم ثبت شده است.

یک نکته که این گزارش را در تقویم اقتصادی یگانه میکند: تنها داده بزرگ اقتصادی است که یک شرکت خصوصی منتشر میکند و نه یک نهاد دولتی. بقیه ارقام مهم از اداره آمار کار، اداره سرشماری یا اداره تحلیل اقتصادی میآیند.
زمان انتشارش معمولا چهارشنبه است، دو روز پیش از گزارش رسمی اشتغال آمریکا، ساعت ۱۶:۱۵ به وقت تهران در ماههای تابستان.

پرسش رایجی که هر ماه تکرار میشود این است: اگر گزارش رسمی دو روز بعد میآید، این یکی به چه درد میخورد.
اشتغال ADP از فهرست حقوق واقعی ساخته میشود. نمونهاش بزرگ است، ولی فقط شرکتهایی را شامل میشود که مشتری این شرکتاند. آن مجموعه از نظر اندازه و ترکیب صنعتی، آینه کامل کل اقتصاد نیست.
گزارش رسمی از نظرسنجی اداره آمار کار میآید که از حدود ۱۲۰ هزار کارفرما و نهاد دولتی میپرسد. مرجع رسمی است، بخش دولتی را هم میشمارد، و همان عددی است که فدرال رزرو به آن نگاه میکند.
پس هر دو یک چیز را میسنجند، ولی با دو روش کاملا متفاوت. طبیعی است که اعدادشان با هم نخواند.

اشتغال دولت فدرال، دولتهای ایالتی و آموزش عمومی در گزارش اشتغال ADP اصلا شمرده نمیشود، ولی بخشی از عدد رسمی است. در ماههایی که استخدام دولتی بالا یا پایین میرود، همین یک تفاوت میتواند دهها هزار نفر فاصله بسازد.
شرکتهایی که خدمات حقوق و دستمزدشان را برونسپاری میکنند، از نظر اندازه و صنعت با میانگین کل اقتصاد یکسان نیستند. کسبوکارهای بسیار کوچک اغلب حقوق را خودشان محاسبه میکنند و در این نمونه دیده نمیشوند.
این گزارش داده خام را با یک مدل آماری ترکیب میکند تا به تخمینی از کل اقتصاد برسد. روش آن مدل چند بار در طول سالها بازنگری شده، و هر بازنگری رابطه تاریخی این دو عدد را کمی جابهجا کرده است.
نتیجه عملی روشن است: جهت کلی این دو معمولا یکی است، ولی عددشان میتواند فاصله زیادی داشته باشد. استفاده از یکی برای پیشبینی دقیق دیگری، خطای رایجی است که هر ماه تکرار میشود.

عدد اشتغال ADP منتشر میشود و بازار رقم بخش خصوصی را با پیشبینی میسنجد. معاملهگران برآوردشان از گزارش جمعه را کمی جابهجا میکنند. از آنجا انتظار نرخ بهره تغییر میکند، و در انتها بازده اوراق حرکت میکند و طلا در جهت معکوس میرود.
دامنه این حرکت بهطور معمول کمتر از روز گزارش رسمی است، چون بازار میداند عدد مرجع دو روز بعد میآید. ولی سه حالت وجود دارد که واکنش را بزرگ میکند.
حالت اول وقتی است که عدد بسیار از انتظار فاصله بگیرد. یک انحراف بزرگ، حتی از منبعی غیرمرجع، تصویر ذهنی بازار را عوض میکند.
حالت دوم در نقاط چرخش اقتصادی است. وقتی بازار در حال بحث درباره رکود یا بازگشت رشد باشد، هر شاهد تازهای وزن پیدا میکند.
حالت سوم وقتی است که تقویم آن هفته خلوت باشد. در نبود داده بزرگتر، معاملهگران به هر چه در دسترس است واکنش نشان میدهند.
در سالهای اخیر، این گزارش یک بخش تازه هم پیدا کرده: رشد دستمزد.
چون این شرکت فیش حقوقی صادر میکند، میتواند بگوید حقوق افراد نسبت به سال گذشته چقدر تغییر کرده. تفکیک جالبی هم دارد: رشد دستمزد کسانی که در همان شغل ماندهاند، در برابر کسانی که شغلشان را عوض کردهاند.
فاصله میان این دو رقم، سنجهای از داغی بازار کار است. وقتی جابهجایی شغلی افزایش دستمزد بزرگی بدهد، یعنی کارفرمایان برای جذب نیرو رقابت میکنند و فشار تورمی از سمت دستمزد بالاست. وقتی این فاصله کم شود، یعنی بازار کار سرد شده.
این سنجه در بحثهای تورم خدمات ارزش زیادی دارد، چون همانجاست که دستمزد مستقیم به قیمت تبدیل میشود. برای همین برخی تحلیلگران بخش دستمزد این گزارش را از عدد اشتغالش مهمتر میدانند.
هفتهای که با گزارش رسمی اشتغال تمام میشود، ریتم مشخصی دارد و اشتغال ADP یکی از حلقههای آن است.
نخستین روز کاری ماه، شاخص مدیران خرید بخش تولید میآید که یک زیرشاخص اشتغال دارد. چهارشنبه، این گزارش منتشر میشود. پنجشنبه، مدعیان هفتگی بیمه بیکاری. و جمعه، عدد رسمی.
معاملهگران حرفهای این چهار را کنار هم میگذارند و برآوردشان را پله به پله تصحیح میکنند. وقتی هر چهار داده یک جهت را نشان بدهند، اطمینان بالا میرود و پوزیشنها پیش از جمعه شکل میگیرند. وقتی خلاف هم باشند، بازار در حالت انتظار میماند و حرکت جمعه بزرگتر میشود.
سازوکار خود گزارش رسمی را در صفحه گزارش NFP به تفصیل توضیح دادهایم.
زیر عدد تیتر، این گزارش اشتغال را به تفکیک اندازه شرکت و صنعت هم نشان میدهد و همین دو تفکیک ارزش تحلیلی دارند.
شرکتهای کوچک، متوسط و بزرگ جدا گزارش میشوند. این تفکیک در هیچ داده رسمی با این سرعت در دسترس نیست.
ارزشش اینجاست که کسبوکارهای کوچک به تغییر شرایط اعتباری حساسترند. وقتی نرخ بهره بالا میرود و وام گرفتن سخت میشود، آنها زودتر از شرکتهای بزرگ استخدام را متوقف میکنند. پس افت اشتغال در شرکتهای کوچک، هشدار زودهنگام کند شدن کل بازار کار است.
خدمات، تولید، ساختوساز، حمل و نقل و بقیه. این تفکیک نشان میدهد رشد یا افت اشتغال از کجا آمده.
نکته کاربردی: در سالهای اخیر بارها دیده شده که عدد کل مثبت بوده ولی همه رشد از یکی دو بخش خاص آمده و بقیه صنایع ثابت یا منفی بودهاند. چنین ترکیبی از نظر کیفیت با رشدی که در همه بخشها پخش شده، کاملا فرق دارد.
هر دادهای محدودیت دارد و شفاف بودن دربارهشان بخشی از تحلیل درست است.
نمونه ثابت نیست: مجموعه مشتریان این شرکت در طول زمان عوض میشود. وقتی مشتری بزرگی اضافه یا حذف شود، داده تاریخی تحت تاثیر قرار میگیرد.
خوداشتغالها دیده نمیشوند: کسی که برای خودش کار میکند فیش حقوقی ندارد، پس در این آمار نیست. در اقتصادی که سهم کار آزاد در حال رشد است، این محدودیت مهمتر میشود.
تعدیل فصلی: مثل هر داده اشتغالی، ارقام فصلیزدایی میشوند. در ماههایی با الگوی غیرعادی، مثلا وقتی تعطیلات یا هوای بد استخدام را جابهجا کند، عدد تعدیلشده میتواند گمراهکننده باشد.
یک تفاوت دیگر هم هست که کمتر گفته میشود. گزارش رسمی اشتغال، ارقام دو ماه گذشته را در هر انتشار تصحیح میکند و آن بازنگریها گاهی خودشان خبر بزرگی میشوند. اشتغال ADP این الگو را ندارد و بهجایش کل سری تاریخی را در بازنگریهای دورهای روش، یکجا بهروز میکند.
پیامد عملیاش این است که در روز انتشار، فقط یک عدد دارید و نگران تصحیح ماه قبل نیستید. این سادگی مزیت است، ولی هزینهاش این است که وقتی روش عوض میشود، مقایسه با دورههای قبلی سختتر میگردد و باید سری بازنگریشده را مبنا گذاشت.

پس از سالها انتقاد درباره دقت این داده، روش محاسبهاش کاملا بازطراحی شد. هدف اعلامشده این بود که بهجای تلاش برای پیشبینی عدد رسمی، سنجهای مستقل از وضعیت اشتغال بخش خصوصی ارائه شود. این تغییر جایگاه گزارش را عوض کرد: از یک پیشبینی به یک شاهد مستقل.
در همان بازطراحی، بخش رشد دستمزد اضافه شد. این افزوده ارزش تحلیلی گزارش را بالا برد، چون هیچ منبع دیگری این تفکیک را با این سرعت منتشر نمیکند.
چند بار پیش آمده که عدد اشتغال ADP و رقم رسمی همان ماه فاصله بسیار زیادی داشتهاند، گاهی حتی در جهت مخالف هم. هر بار، معاملهگرانی که پیش از جمعه بر پایه این گزارش پوزیشن گرفته بودند، غافلگیر شدند.
در دورههای بحرانی و در نقاط چرخش بزرگ اقتصادی، هر دو داده یک چیز گفتهاند. وقتی اقتصاد واقعا در حال سقوط یا جهش است، هیچ تفاوت روشی نمیتواند آن را پنهان کند. ارزش این گزارش دقیقا در همین دورههاست.
انتشار دو روز پیش از گزارش رسمی، لحن انتظار کل هفته را میسازد. رسانهها بر پایه همین عدد تیتر میزنند و همان تیترها انتظار عمومی را شکل میدهند.
وقتی عدد نزدیک انتظار باشد، بازار تقریبا بدون واکنش از آن عبور میکند. این حالت رایجترین سناریوست و یادآوری میکند که هر رویدادی در تقویم، الزاما حرکت نمیسازد.

در دقایق پیش از انتشار حجم کم میشود. در لحظه انتشار اسپرد باز میشود و حرکت اول شکل میگیرد.
تفاوت این روز با روز جمعه در دنباله حرکت است. در روز گزارش رسمی، روندی که شکل میگیرد اغلب تا پایان سشن ادامه دارد. اینجا حرکت کوتاهتر است و بازار سریعتر به حالت انتظار برای جمعه برمیگردد، مگر عدد بسیار غافلگیرکننده باشد.

راهنمای کاملتر معامله در روزهای پرداده را در درس معامله در زمان اخبار نوشتهایم.
| داده | تناوب | منبع | میزان تاثیر |
|---|---|---|---|
| NFP | ماهانه، نخستین جمعه | نظرسنجی رسمی دولتی | بسیار زیاد |
| اشتغال ADP | ماهانه، چهارشنبه | فهرست حقوق یک شرکت خصوصی | متوسط |
| مدعیان بیکاری | هفتگی، پنجشنبه | ثبت اداری وزارت کار | متوسط |
| JOLTS | ماهانه، با تاخیر | نظرسنجی رسمی از بنگاهها | متوسط |
تفاوت کلیدی در جنس داده است. اشتغال ADP از ثبت واقعی پرداخت میآید و بقیه از نظرسنجی یا ثبت اداری. هیچکدام کامل نیستند و هر کدام زاویهای از تصویر را نشان میدهند. ساعت دقیق همه را در تقویم اقتصادی ببینید و صفحه هر کدام را در فهرست اخبار و گزارشهای مهم بازار جمع کردهایم.
اشتغال ADP یک شاهد مستقل از وضعیت بازار کار بخش خصوصی است و نه پیشبینی عدد رسمی. برای سنجیدن فضا خوب است و برای حدس زدن رقم دقیق جمعه خیر. بخش رشد دستمزدش را نادیده نگیرید، چون آنجا اطلاعاتی هست که هیچ منبع دیگری با این سرعت نمیدهد. داده رسمی روی سایت گزارش اشتغال ADP منتشر میشود.
معمولا چهارشنبهها ساعت ۸:۱۵ صبح به وقت شرق آمریکا، یعنی ۱۶:۱۵ به وقت تهران در ماههای تابستان. دو روز پیش از گزارش رسمی اشتغال.
فقط جهت کلی را. سه تفاوت ساختاری باعث میشود اعداد فاصله بگیرند: نبود بخش دولتی، ترکیب متفاوت نمونه، و روش محاسبه مدلمحور.
چون این شرکت خدمات حقوق و دستمزد را به کسبوکارهای خصوصی میفروشد و به داده اشتغال دولتی دسترسی ندارد. عدد رسمی اما هر دو بخش را میشمارد.
رشد حقوق نسبت به سال گذشته، با تفکیک کسانی که در همان شغل ماندهاند و کسانی که شغل عوض کردهاند. فاصله این دو، سنجهای از داغی بازار کار است.
چون این شرکت بهواسطه کارش، به دادهای دسترسی دارد که هیچ نهاد دیگری با این سرعت ندارد. بقیه ارقام مهم اقتصادی از ادارههای آماری دولتی میآیند.
دامنه حرکت معمولا کمتر از روز گزارش رسمی است و دنبالهاش کوتاهتر. بسیاری از معاملهگران این داده را فقط برای سنجیدن فضا میخوانند و تصمیم معاملاتیشان را برای جمعه نگه میدارند.